24 மே, 2012

பெரியோரைப் பேணுவோம்

பெரியோரை மதிப்போம்

நல்லோர்கள் வாழ்வை நாம் புரட்டிப் பார்த்தால் அவர்கள் பெற்றோர் நலன் பேணுவதில்பெரும் அக்கறை எடுத்துக்கொண்ட விதத்தைப் படித்து மெய்சிலிர்த்துப் போகிறோம்.
பின்வரும் நிகழ்வுகளை வாசியுங்கள் சுப்ஹானல்லாஹ் இந்தளவு பேற்றோரைப் பேண முடியுமா என்று மூக்கில் விரல் வைத்து வியப்பின் விளிம்பைத் தொடுவீர்கள்.
ஹ்மஸ் இப்னு ஹஸன் ரஹ் அவர்கள் வீட்டில் ஒரு தேளைக் கண்டார்கள். அதை அடிக்க முனைந்தார்கள். அது விருட்டென்று ஓடி ஒரு குழிக்குள் மறைந்தது. அவர்கள் விடவில்லை. குழிக்குள் கையை விட்டு அதைப் பிடிக்க முயன்றார்கள். அது வசமாக தீண்டிவிட்டது. 
''ஏன் இந்தளவு சிரத்தை எடுத்துக்கொள்ளவேண்டும்? அதுதான் குழிக்குள் போய்விட்டதே..'' என்று வினவப்பட்டபோது, ''ஒரு வேளை அது வெளியே வந்து என் தாயாரைத் தீண்டிவிடுமோ என்று அஞ்சினேன். அப்படி எதுவும் நடப்பதற்குள் நாமே அதைக் கொன்றுவிடலாம் என எண்ணினேன்.'' என்றார்கள். இதைப் படிக்கும்பொழுது அபூபக்கர் ரலி அவர்களின் நினைவு நம் நெஞ்சில் நிழலாடுகிறது.
தவ்ரு குகையில் தாஹா நபியை மடியில் தாங்கி அருமை அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் அமர்ந்திருக்கும்பொழுது அரவம் ஒன்று அவர்களின் பாதத்தைப் பதம் பார்க்க, 'தன் உயிர் போனாலும் பரவாயில்லை... களைப்புடன் கண்ணயர்ந்திருக்கும் கண்மணி அவர்களின் துயில் களைந்துவிடக் கூடாது என்று அந்த விஷத்தையும் வேதனையையும் சகித்துக்கொண்ட அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களின் தியாகத்தைப் போன்ற நிகழ்வு இது.


மாம் ஜைனுல் ஆபிதீன்( ரஹ்) சிறந்த ஒரு 'தாபிஈ'. 
அவர்களிடம் கேட்கபட்டது: ''நீங்கள் தாயைக் கவனிப்பதில் கண்ணுங்கருத்துமாய் உள்ளவர்கள். ஆனாலும் ஒருமுறை கூட தாயாருடன் ஒன்றாக அமர்ந்து உணவு உண்டதில்லையே. ஏன்?''
அவர்கள் கூறிய பதில்: என் தாயின் பார்வையில் பட்டு அவர்கள் மனம் விரும்பிய ஏதேனும் ஒரு உணவுப் பகுதியை நான் கவனிக்காமல் அள்ளி உண்டுவிடுவேனோ அதன் காரணமாக அவர்களைப் புண்படுத்திய குற்றத்திற்கு ஆளாகிவிடுவேனோ'' என்று அஞ்சுகிறேன்.


முஹம்மது இப்னு சீரீன் (ரஹ்) அவர்கள் தாயாரிடம் உரையாடும்பொழுது குரலைத் தாழ்த்தி தனிந்த குரலில் பேசுவார்கள். பார்க்கிறவர்கள் ''என்ன இப்னு சீரீனுக்கு ஏதாவது உடம்புக்கு முடியலையா?'' அடங்கி ஒடுங்கி அமைதியாக பேசுகிறாரே'' என்று கேட்பார்களாம்.


ப்னு அவ்னில் முஸ்னீ ரஹ் அவர்களும் அப்படித்தானாம். ஆனால் ஒருமுறை அவர்களை அவரது தாயார் சற்று தூரத்தில் நின்றிருந்ததால் சப்தமிட்டு அழைக்க இவர்களும் சப்தமிட்டு குரல் கொடுத்தார்களாம். நம்மைப் பொருத்தவரை இதுவெல்லாம் நம் வாழ்வில் அன்றாட நிகழ்வு. ஆனால் அவர்களோ அதைப் பெருங்குற்றமாக நினைத்து இரண்டு அடிமைகளை உரிமையிட்டு அதற்கு பரிகாரம் தேடினார்கள்.


ல்க் இப்னு ஹபீப் (ரஹ்) அவர்களின் வாழ்வு மிக மிக ஆச்சரியம். அவர்கள் தன் தாயின் தலையைத் தடவி முத்தமிடுவார்கள்; தாய் கீழிருக்கும்போது மாடிக்கு இவர்கள் ஏறியதே இல்லை. தாயின் பாதத்தின் கீழ்தான் சுவனம் உள்ளது அந்த தாயின் தலைக்கு மேல் நம் பாதம் இருப்பதா? அவர்கள் மனம் அதற்கு இடம் தரவே இல்லை.


விவேகானந்தர் ஒருமுறை அமெரிக்காவிற்கு பிரச்சாரம் செய்யக் கிளம்பினார். அம்மாவிடம் பயணம் சொன்னார். அப்போது அம்மா மகனே அதோ அந்த கத்தியை எடுத்து என்னிடம் தந்துவிட்டுப் போ என்றார். அந்த அவசர நேரத்திலும் கத்தியை எடுத்துக் கொடுத்தார் என்பது ஆச்சரியமல்ல. கத்திமுனையை தன் பக்கமாக பிடித்துகொண்டு பிடியை தாயாரிடம் நீட்டினார். கொடுக்கும் அவசரத்தில் கத்தி குத்தினால் அது என் கையாக வேண்டுமானால் இருக்கட்டும் என் தாயின் கையில் ஒரு கீறல் விழுவதைக்கூட சம்மதியேன். ''மகனே நீ மக்களுக்கு உபதேசம் செய்ய தகுதியானவன். போய்விட்டு வெற்றியோடு திரும்பி வா'' என்று அந்த தாய் வாழ்த்தி வழியனுப்பினாள்.


குர்ஆன் நெடுகிலும் நாம் காண்கிறோம். இறைவனுக்கு செய்யும் கடமைக்கு அடுத்தபடியாக பெற்றோருக்கு செய்யவேண்டிய கடமையே பிரதானப்படுத்துகிறான் இறைவன். 
وَاعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا [ النساء: 36.
قُلْ تَعَالَوْا أَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ أَلَّا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا [ الأنعام:151)

 وَقَضَى رَبُّكَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَأَحَدُهُمَا أَوْ كِلَاهُمَا فَلَا تَقُلْ لَهُمَا أُفٍّ وَلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُلْ لَهُمَا قَوْلًا كَرِيمًا وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُلْ رَبِّي ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيَانِي صَغِيرًا [ الإسراء: 23، 24.
وَوَصَّيْنَا الْإِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حَمَلَتْهُ أُمُّهُ وَهْنًا عَلَى وَهْنٍ وَفِصَالُهُ فِي عَامَيْنِ أَنِ اشْكُرْ لِي وَلِوَالِدَيْكَ إِلَيَّ الْمَصِيرُ [ لقمان: 14




தாய் தந்தையர் பொழியும் பாசத்தை பிள்ளைகளில் எத்தனை பேர் அவர்களுக்கு திருப்பித் தருகிறார்கள்?
தான் உண்டு தன் வேலை உண்டு தன் குழந்தைகளுண்டு என்று வருடக் கணக்கில் பெற்றோரை திரும்பிக் கூடப் பார்க்காத பலர் உண்டு
காரணம் கேட்டால் ''நான் சிறுவனாக இருந்தபோது என் தந்தை என்னைக் கான்வெண்டில் படிக்கவைக்கவில்லைஎன்னைவிட மூத்தவன் மீதுதான் அவருக்கு பிரியம்அம்மா எனக்கு எண்ணெய் ஏறிய கன்னங்கரேல் என்ற ஒற்றை மூக்குத்திதான் கொடுத்தார்ஆனால் நேற்று வந்த மருமகளுக்கோ இரட்டைவடம் சங்கிலியைக் கொடுத்தார்'' என்று ஏதேதோ காரணம் சொல்வார்கள்
இன்னும் சிலரோ, ''இந்த இரண்டு கிழங்கட்டைகளுக்குமே மாத்தி மாத்தி வைத்தியம் பார்த்துக்கிட்டு இருந்தா நான் எப்போ நாலு காசு சேர்த்து வைக்கிறது?'' என்று அங்கலாய்ப்பார்கள்.
பொருள் ஈட்டுவதும் சிக்கனமாக செலவழிப்பதும் நல்ல பழக்கம்தான்ஆனால் அதற்கு எதை விலையாகக் கொடுப்பது என்று இல்லையா?
வெளிநாட்டை பின்னனியாகக் கொண்ட ஒரு கற்பனைக் கதை..
அது ஒரு கிராமம்அந்த ஊர் பண்ணையாரிடம் ஒரு ஹெலிகாப்டர் இருந்ததுதான் சாவதற்குள் ஒரு முறையாவது அந்த ஹெலிகாப்டரில் பறந்து பார்க்கவேண்டும் என்று அந்த ஊரிலிருந்த வயதான மாது ஒருத்தி தன் மகனிடம் ஆசைப்பட்டுக் கேட்டாள்அவனுக்கு இதில் சிறிதும் விருப்பமில்லைசாவப்போகிற நேரத்தில் கிழத்துக்கு என்னல்லாம் ஆசை வருகிறது பார்'' என்று புலம்பிக்கொண்டே பண்ணையாரிடம் சென்று விஷயத்தைக் கூறினான்அதற்கு பண்ணையார்நான் யாரையுமே பணம் வாங்காமல் ஹெலிகாப்டரில் ஏற்றிச் செல்வதில்லைஇருந்தாலும் உனக்காக ஒரு சலுகை தருகிறேன்ஹெலிகாப்டரை கன்னாபின்னாவென்று ஓட்டிப் பழகிவிட்டேன்தவிர நான் ஹெலிகாப்டர் ஓட்டும்போது பக்கத்தில்யாராவது பயத்தில் கத்தினால் நான் டென்ஷனாகி விடுவேன்அதனால் பயணம் செய்யும்போது நீங்கள் ஒரு துளி சப்தம்கூட எழுப்பக்கூடாதுஇதை மீறி யாராவது கத்தினால் தரை இறங்கியது நூறு டாலர் அபராதம் கட்டவேண்டும் என்றார்மகனும் இதற்கு ஒப்புக்கொண்டார்.
பயணம் துவங்கியதுபண்ணையார் தான் சொன்னமாதிரியே ஹெலிகாப்டரை தாறுமாறாக ஓட்டினார்வானத்தில் கரணம் அடித்தார்கடைசியில் தரை இறங்கியதும் பண்ணையார்பரவாயில்லையே நாம் ஆகாயத்தில் பறந்தபோது நீங்கள் ஒரு முனகல் சப்தம் கூட எழுப்பவில்லையே'' என்று பாராட்டினார்அதற்கு, ''ஆமாம்என் அம்மா ஹெலிகாப்டரிலிருந்து தவறி கீழே விழுந்துவிட்டார். ''அம்மா'' என்று கத்தினால் நூறு டாலர் அபராதம் கட்ட சொல்வீர்களே என்று எண்ணி என்னை நானே கட்டுப்படுத்திக்கொண்டேன்'' என்றானாம் அந்த அருமை(?) மகன்.
பெற்ற அம்மாவை விட இவனுக்கு பந்தயமும் பணமும் எப்படி முக்கியமாகப் போய்விட்டதோ அப்படித்தான் இப்போது பலருக்கும் பெற்றோரை விட மற்றவைகள்தான் முக்கியமாகப் போய்விட்டது.

மாம் ஸஅதி (ரஹ்) குலிஸ்தானில் சுவையான நிகழ்வு ஒன்றைக் குறிப்பிடுகிறார்கள்அவர்கள் மக்காவிற்கு ஹஜ்ஜு செய்ய சென்றிருந்தபொழுது அங்கு ஒரு இளைஞரை சந்தித்தார்கள்தம்பிஉங்களுக்கு எந்த ஊர்?'' அதற்கு அவன் தனது ஊரைக் குறிப்பிட்டான். ''அப்படியாநான் அந்த ஊருக்கு வந்துள்ளேனேநீ யாருடைய மகன்?''   ''நான் இன்னாருடைய மகன்'' அவன் தனது தந்தையின் பெயரைக் கூறினான். ''அடடா.. உனது தந்தை எனக்கு நண்பராயிற்றே அவர் முன்பு ஒரு தடவை ஹஜ்ஜுக்கு வந்திருந்தபொழுது நானும் வந்திருந்தேன்அவர் துஆ ஏற்றுக்கொள்ளப்படும் இடத்தில் நின்றுகொண்டு தனக்கு ஒரு ஆண் குழந்தை தந்தருளுமாறு இறைஞ்சினார்அதன்மூலம் பெறப்பட்ட குழந்தையா நீநல்லதுஉன்னைப் பார்த்ததில் எனக்கு மிக்க மகிழ்ச்சிநீ ஊருக்குத் திரும்பியதும் எனது சலாமை உன் தந்தைக்கு தெரியப்படுத்து'' என்று கூறி அவனிடமிருந்து விடைபெற்றார்கள்சில அடிகள்தான் எடுத்து வைத்திருப்பார்கள்அதற்குள் அவன் அவர்களைக் கைதட்டிக் கூப்பிட்டு ''நீங்கள் துஆ ஏற்றுக்கொள்ளப்படும் இடம் என்று கூறினீர்களேஅது எங்கே உள்ளது?'' என்றான். ''ஏனப்பா அதைக் கேட்கிறாய்'?'' 
''என் தந்தையை இறைவன் சீக்கிரம் எடுத்துக்கொள்ளட்டும் என்று அவ்விடத்தில் நின்று நான் துஆ கேட்கப்போகிறேன்'' என்றானாம்இமாம் ஸஅதி அப்படியே ''ஷாக்'' ஆயிட்டாங்களாம்இந்த மாதிரி பிள்ளைகளாக நாம் இருக்கக்கூடாது.



ரு அரசன் அறிவித்தான்: மக்களே! நம் நாட்டில் 80, 90 வயதைத் தாண்டி நிறைய பெருசுக இருக்காங்க. அவங்களால எந்த பயனும் இல்லை. பூமிக்குப் பாரமாக இருக்காங்க. அதனால எல்லாப் பெரிசுகளையும் தூக்கிட்டுப் போய் மலை மேல் விட்டுவிட்டு வந்துடுங்க. கழுகோ நாய் நரியோ அவர்களைக் கடித்துக் குதறித் திங்கட்டும்'ணு உத்தரவிட்டார்.
நாட்டு மக்களும் அரசனுக்கு பயந்து அவ்வாறே செய்தனர்.
ஒரு வீட்டில் தாத்தாவை பேரன் தூக்கிட்டுப் போனான். அவர் கேட்டார்: ஏண்டா பேராண்டி.. உன்னையும் உங்கப்பனையும் நான் எப்படியெல்லாம் பாசத்தைக் கொட்டி வளர்த்தேன். ஈவிரக்கமில்லாமல் என்னை மலைக்குத் தூக்கிட்டுப் போறீயே''
''ராஜாவின் ஆணை.. வேற வழி தெரியல தாத்தா..''
''நம் வீட்டில் பூமிக்கடியில் தானியம் தவசம் போட்டு வைக்கிற நிலவறை இருக்கல்லவா? அதற்குள்ளே என்னை விட்டு மூடி வைத்துவிடு நான் அதற்குள்ளே பத்திரமாக இருந்துகொள்கிறேன் யாரும் கண்டு பிடிக்கமுடியாது''
பேரனும் அப்படியே செய்தான்.
ஊரில் ஒரு திருவிழா. மன்னர் ஒரு பந்தயம் வைத்தார். ஒரு பனை மரத்தில் நடுவில் நான்கு அடி நீளம் வெட்டிக்கொண்டு வந்து வைத்தார். ''இதில் அடிமரம் எது மேல்மரம் எது?ன்னு கண்டுபிடிக்கிறவங்களுக்கு ஆயிரம் வராகன் பரிசு'' அப்படின்னார்.
போட்டியில் நிறைய பேர் திணறினார்கள். பேரன் வீட்டுக்குப் போய் தாத்தாவிடம் போட்டியைப் பற்றி கூறினான் அவர் சொன்னார்: ''ஐந்து அடி நீளம் ஐந்து அடி ஆழத்தில் ஒரு தண்ணீர் தொட்டி கட்டி அதில் நிறைய தண்ணீர் விடச் சொல்லி தண்ணீருக்குள் பனைமரத்துண்டை தூக்கிப் போடச் சொல். அடிமரம் தண்ணீருக்கு அடியில் போயிடும்; மேல்மரம் மேலே தெரியும்''
பையன் மன்னரிடம் சென்று அப்படியே செய்துகாட்டினான். மன்னர் ஆச்சர்யப்பட்டு ஆயிரம் வராகன் பரிசு கொடுத்தார்.
அடுத்து ஒரு பந்தயம். ''ஆளே இல்லாமல் தானாக வாசிக்கிற ஒரு மிருதங்கம் காட்டமுடியுமா'' என்று மன்னர் கேட்டார். பையன் தாத்தாவிடம் வந்து யோசனை கேட்டான். அவர் சொன்னார்: ''மிருதங்கத்தின் ஒருபக்க தோலைப் பிரித்து எடுத்துவிட்டு உள்பக்கத்தில் ராணி தேனி ஒன்றை கூட்டுடன் கொண்டுவந்து வை. எல்லா தேனிகளும் பின்னாலேயே வந்து மிருதங்கத்திற்குள் புகுந்துவிடும். உடனே அந்த மிருதங்கத்தின் வாயைத் தோலை வைத்து மூடி ரெடி பண்ணிவிடு.''
அவர் கூறியது போல தேனிக்களை அடைத்த மிருதங்கத்தை பையன் தூக்கிச் சென்று மன்னரைப் பார்த்தான். ''மிருதங்கத்தில் சப்தம் வரவில்லையே'' என்று மன்னர் கேட்க, பையன் சின்னைக் கம்பியில் மிருதங்கத்தைக் கோர்த்து லேசாக தூக்கினான். உள்ளே இருந்த தேனீக்கள் அதிர்ச்சியில் உள்பக்கமாக தோலைக் கொட்ட ஆரம்பிக்க, ''ங்கொய்.. ங்கொய்''ன்னு சத்தம் வந்தது. எல்லோரும் ஆச்சரியப்பட்டார்கள். மன்னர் மகிழ்ச்சி அடைந்து இன்னொரு ஆயிரம் வராகன் பரிசு கொடுத்தார். ஆனாலும் அவருக்கு ஒரு சந்தேகம். ''ஏம்பா.. உனக்கு 16 வயது கூட இருக்காது. உண்மையைக் கூறு. இதெல்லாம் நீயே கண்டுபிடித்தாயா? அல்லது யாராவது சொல்லிக் கொடுத்தாங்களா?''
''மன்னா.. என்னை மன்னித்துவிடுங்கள். உங்கள் உத்தரவை மீறி நான் ஒரு காரியம் பண்ணிட்டேன். என் தாத்தாவை நான் கொல்லவில்லை. அவரை என் வீட்டில் மறைத்து வைத்துள்ளேன். அவர்தான் இந்த யோசனைகளைக் கூறினார்''.
மன்னர் புரிந்துகொண்டார். அடடா.. பெரியவங்க கிட்ட எவ்வளவு அனுபவமெல்லாம் இருக்கு? அவங்க தங்கம் வைரத்தை விட உயர்ந்தவர்கள். ''இனிமேல் யாரும் பெரியவங்களைக் கொல்லவேண்டாம். யார் வீட்டில் பெரியவங்க இருந்தாலும் அவர்களைக் கடைசி வரையிலும் பராமரிக்கிற செலவை அரசாங்கமே எடுத்துக்கொள்ளும்'' என்று மன்னர் அறிவித்தார்.
 ரு மன்னர் தன் தந்தை அடக்கம் செய்யப்பட்டுள்ள இடத்தை தரிசிப்பதற்காக புறப்பட்டார். மக்களும் ஆசைப்பட்டு கிளம்பினார்கள். மன்னா தங்கள் தந்தை இந்த நாட்டுக்கு சேவைகள் பல செய்தவர். எங்கள் நெஞ்சை விட்டு நீங்காதவர். அதனால் அவர்களின் மண்ணறையை  தரிசிக்க நாங்களும் வருகிறோம்.'' மன்னர் சம்மதித்தார். ''ஆனால் ஒரு நபந்தனை. பயணத்தின் பாதை பாலைவனம். நெடுந்தூரம் செல்லவேண்டியுள்ளது. ஆகவே வயதானவர்கள் யாரும் வரக்கூடாது.''
மன்னருடன் இளைஞர்கள் பயணத்திற்கு ஆயத்தமானார்கள். பயணத்தின் இடையில் கடுமையான தண்ணீர்த் தட்டுப்பாடு ஏற்பட்டு தாகத்தால் அவதிப்பட்டார்கள். எங்கு தண்ணீர் கிடைக்கும் என்று தெரியவில்லை. இந்நிலையில் ஒரு வாலிபன் இதோ இந்த திசையில் சிறிது தூரம் சென்றால் தண்ணீர் கிடைக்கும் என்றான் அந்த திசையில் சென்று பார்த்தபொழுது உண்மையாகவே தண்ணீர் கிடைத்தது. எல்லோரும் குடித்து தாகம் தணித்துக்கொண்டர்கள். மன்னன் மிக்க மகிழ்ச்சி அடைந்தான். எங்களில் யாருக்கும் தெரியாத இந்த விஷயம் உனக்கு மட்டும் எப்படி தெரிந்தது?''என்றான். '' மன்னா.. நீங்கள் என்னை மன்னிப்பதாக இருந்தால் ஒரு உண்மையைக் கூறுகிறேன். ''
''கண்டிப்பாக உன்னை மன்னிக்கிறேன். காரணம் நீ எங்களின் உயிரைக் காப்பாற்றியுள்ளாய். சொல் அந்த உண்மையை.!''
''நாம் பயணம் புறப்பட்டபொழுது என்  வயதான தந்தையும் கிளம்பினார். வயதானவர்கள் வரக்கூடாது என்ற உங்கள் உத்தரவை எடுத்துக் கூறினேன். அதற்கு அவர், ‘’இல்லை. எனக்கு அங்கே வர மிகுந்த ஆர்வம் உள்ளது. நீ ஒரு உபாயம் செய். என்னை ஒரு முடிச்சுக்குள் வைத்து மறைத்து எடுத்துச் செல்''.
நான் அப்படியே அவரை எடுத்து வந்தேன். தண்ணீரின்றி நாம் அவதிப்படுகிறோம் என்று கேள்விப்பட்டு அவர் மெல்ல முடிச்சை விட்டு வெளியே எட்டிப் பர்த்தார். ஒரு வகைப் பறவைகள் இந்த திசையிலிருந்து பறந்து செல்வதைக் கண்டு ''மகனே இந்த பறவைகள் நீர்நிலைகள் இருக்கும் இடத்தில்தான் வாழும். எனவே இந்த திசையில் தண்ணீர் நிச்சயம் இருக்கும்'' என்றார் அதைத்தான் நான் உங்களிடம் கூறினேன்'' என்றான். மன்னரும் மக்களும் புரிந்துகொண்டனர். மூத்தோரின் ஆலோசனை அவசியம்.



நான் ஒரு பெரியவரிடம் கேட்டேன்: உங்களுக்கு மொத்தம் எத்தனை பிள்ளைகள்? அவர் சொன்னார்: ''எனக்கு 3 son.''
''அதுல உங்களுக்கு சோறு போடுறது எந்த சன்?'' அவர் சொன்னார்: ''பென்சன்''!
இன்னைக்கு பெத்த பிள்ளைங்க சோறு போடுறது இருக்கட்டும்.  பெற்றோர்களிடம் காசு இருந்தாத்தான் பெத்த பிள்ளைகளே மதிக்கிறாங்க.
அழகாய் ஒரு கவிஞன் கூறினான்: 
பானையிலே சோறு இருந்தா பூனைகளும் சொந்தமடா! பெட்டியிலே பணம் இல்லை.. பெத்த பிள்ளை சொந்தமில்லை.
ரு பையன் தந்தையிடம் சொன்னானாம்: 

''வாப்பா.. உன்னை என் கல்யாணத்துக்கு கூப்பிடமாட்டேன்''
''ஏண்டா கண்ணா?''
பின்னே... உன் கல்யாணத்துக்கு என்னை கூப்பிட்டியா?''

நபி (சல்) கூறினார்கள்: 'யாருக்கு பெற்றோர்களில் இருவருமோ அல்லது ஒருவரோ இருந்து (அவர்களுக்கு பணிவிடை செய்வதின் மூலம்) அவன் சொர்க்கம் நுழையவில்லையோ அவன் நாசமடையட்டும்'.
அல்லாஹ் நம் அனைவரையும் நரகை விட்டும் பாதுகாத்து சுவனத்தில் சுகமாக வாழவைப்பானாக!  

சகோதரர்களே! இந்த பதிவைப் பற்றி உங்கள் கருத்தை இங்கே இடலாமே! அல்லது கீழ்காணும் தளங்களில் பகிர்ந்து விட்டுச் செல்லலாமே!

15 மே, 2012

நபிவழியில் நம் நடைமுறை


சுன்னத்
லகில் எத்தனையோ புரட்சியாளர்கள் சீர்திருத்தவாதிகள் தோன்றியுள்ளனர் மறைந்துள்ளனர். அவர்களில் யாரும் தன் மரணத் தருவாயில் இப்படிச் சொன்னதில்லை: எனக்குப் பின்னால் என் வாழ்வை விட்டுச் செல்கிறேன் அதை அப்படியே பின்பற்றுங்கள் வெற்றி பெறலாம். இப்படி சொல்லும் அளவுக்கு யாருடைய வாழ்வும் முழுத் தகுதிள்ளதாக அமையவில்லை. ஆனால் அருமை நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் தன் இறுதி காலத்தில் இப்படி கூறினார்கள்: நான் இரண்டை உங்களிடம் விட்டுச் செல்கிறேன் ஒன்று அல்லாஹ்வின் திருமறை மற்றொன்று எனது வழிமுறை இவற்றை யார் பின்பற்றி நடக்கிறாரோ அவர் வழிதவறமாட்டார்.

தொப்பி இன்றி தொழுகை சேராதோ?


(பாசித் நின்றுகொண்டு சாப்பிடுகிறார்)


அல்ஹாரிஸ் : ''தம்பி இப்படியெல்லாம் நின்றுகொண்டு சாப்பிடக்கூடாது. உட்கார்ந்து நிதானமாக சாப்பிடலாமே..''

பாசித் :  ''ஏன்..நின்றுகொண்டு சாப்பிட்டா உணவு செமிக்காதோ?''


''செமிக்கும்.. ஆனால் உட்கார்ந்து முறைப்படி சாப்பிடுவதுதான் சுன்னத்; அதுதான் ஒழுக்கம். ''
''அட போப்பா.. எனக்கு சாப்பாடே வேண்டாம். ''


(பாசித் உணவுத் தட்டை தூக்கி வீசிவிட்டார். நின்றுகொண்டு தண்ணீர் குடிக்கிறார்.)
''தம்பி சொல்றேன்னு கோவிச்சிக்கிறாதீங்க. நின்றுகொண்டு குடிக்கக் கூடாது.'' 
''ஏன் நின்றுகொண்டு குடிச்சா உள்ளே எறங்காதோ?''
''எறங்கும்.. ஆனால் ஒழுக்கம்னு ஒன்னு இருக்குதில்லையா?''
''அட போப்பா ஒழுக்கமாவது புழுக்கமாவது. நான் தண்ணீரே குடிக்கலப்பா.''


(பாசித் தண்ணீரைக் கொட்டிவிட்டு தம்ளரை வீசுகிறார். தோளில் பேக்கைப் போட்டுக்கொண்டு யூனிஃபார்ம் இல்லாமல் கிளம்புகிறார்) 
''தம்பி எங்கே கிளம்பிட்டீங்க?''
''பள்ளிக்கூடத்திற்கு படிக்க போகிறேன்''
''அப்படியா ரொம்ப நல்லது. பள்ளிக்கூடம் போறதுன்னு முடிவு பண்ணிட்டீங்க. ஒரு யூனிஃபார்ம் போட்டுக்கிட்டா நல்லா இருக்குமே''
''ஏன் யூனிஃபார்ம் போடாட்டா படிப்பு மண்டையிலே ஏறாதோ?''
''ஏறும்.. ஆனால் டிஸிப்ளின்னு ஒன்னு இருக்குதில்லையா?''
''அட போப்பா டிஸிப்ளினாவது குஸுப்ளினாவது. நான் பள்ளிக்கூடமே போகலப்பா.''
(பையை தூக்கி வீசிவிட்டு வேறு பக்கமாக போகிறார்)


''சரி பள்ளிக்கூடம் போகலைன்னா வேற எங்கே போறீங்க?''
''பள்ளிவாசலுக்கு தொழப் போறேன்'' 
''மாஷாஅல்லாஹ் எத்தனையோ பேர் பள்ளியின் திசையே தெரியாமல் இருக்கும்போது நீங்க தொழக் கிளம்பிட்டீங்க பாராட்டலாம் ஆனால்.... ?''
''என்ன ஆனால்? ''
''அல்லாஹ்வுக்கு முன்னாடி நிக்கனும்னு முடிவு பன்னிட்டீங்க. தலையை மறைச்சு தொழுதால் நன்றாக இருக்குமே..''


''ஏன். தொப்பி போடாட்டால் தொழுகை சேராதோ? வானத்துல ஏறாதோ?''
''ஏறும்.. ஆனால் ஒழுக்கம்னு ஒன்னு இருக்குதில்லையா?''
''அட போப்பா ஒழுக்கமாவது புழுக்கமாவது.. நான் தொழுகவே போகல.'' 
''தம்பி கொஞ்சம் நில்லுங்க. இது என்ன முடிவு? வச்சா குடுமி செறைச்சா மொட்டைங்கிற கதையாவுல இருக்கு? நான் என்ன சொல்லிட்டேன்னு கோவிச்சுக்கிறீங்க?


 தம்பி நல்லா யோசிச்சுப் பாருங்க:
  • உட்கார்ந்து சாப்பிட சொன்னேன் சாப்பாடே வேணாம்னு போயிட்டீங்க யாருக்கு நஷ்டம்? உங்களுக்குத்தான் நஷ்டம். சரி.. 
  • உட்கார்ந்து தண்ணீர் குடிக்க சொன்னேன் தண்ணீரே வேணாம்னு போயிட்டீங்க யாருக்கு நஷ்டம் உங்களுக்குத்தான் நஷ்டம். சரி..
  • யூனிஃபார்ம் போட்டுக்கிட்டு பள்ளிக்கூடத்திற்கு போகச் சொன்னேன் படிப்பே வேணாம்னு போயிட்டீங்க யாருக்கு நஷ்டம் உங்களுக்குத்தான் நஷ்டம். சரி..
  • தலையை மறைச்சு ஒழுங்கா தொழுக சொன்னேன் தொழுகையே வேணாம்னு போயிட்டீங்க யாருக்கு நஷ்டம் உங்களுக்குத்தான் நஷ்டம் 
தம்பி நல்லா கேட்டுக்கோங்க. நம்ம நபி (சல்) அவர்களோ அருமைத் தோழர்களோ தலையைத் திறந்துகொண்டு தொழுததாக ஒரு குறிப்பு கூட இல்லை. அதற்கு மாறாக நபியவர்கள் தொப்பி அணிந்தார்கள் என்றும் பல நேரங்களில் வெண்மையான தொப்பியை விரும்பி அணிவார்கள் என்றும் பல நபிமொழிகள் வந்துள்ளன. எனவே தொப்பி என்பது முஸ்லிமின் கலாச்சார சின்னம் அதை நாம் அனைவரும் அணியவேண்டும் என்பதே எண்ணம். 


''சரி அப்படியா? இனிமேல் உட்கார்ந்து சாப்பிடுவேன் உட்கார்ந்து பானம் அருந்துவேன்; யூனிஃபார்ம் போட்டுக்கிட்டு பள்ளிக்கூடம் போவேன்; தொப்பி அணிந்து தொழுவேன் முடிந்தால் தலைப்பாகையும் அணிந்து தொழுகிறேன் சரியா?''


''அல்ஹம்து லில்லாஹ். உண்மையான விளக்கத்தை உணர்ந்துகொண்டதற்கு உன்னைப் பாராட்டுகிறேன்.  

சகோதரர்களே! இந்த பதிவைப் பற்றி உங்கள் கருத்தை இங்கே இடலாமே! அல்லது கீழ்காணும் தளங்களில் பகிர்ந்து விட்டுச் செல்லலாமே!

08 மே, 2012

பாபர் மதவெறியரா?

பாபர்
பாபர்
பாபர் மன்னனின் தளபதியான மீர் பக்கி என்பவர் ராமனின் கோயில் ஒன்றை உடைத்து அது இருந்த இடத்தில் மசூதியைக் கட்டியதாக ஒரு திட்டமிட்ட வதந்தியை தொடர்ந்து பரப்பி அதன் மூலம் வகுப்புவாத வெறியை மக்களிடையே தூண்டிவிட்டு 1992 டிசம்பர் 6- இல் கிட்டத்தட்ட 150,000 இந்துக்களால் இந்திய மேல்நீதிமன்றத் தீர்ப்பையும் மீறி முற்றாக உடைத்து நொறுக்கப்பட்டது பாபர் மசூதி.(1)

ஆனால் மற்றவர்களின் கோயிலை இடித்து பள்ளிவாசல் எழுப்பும் அளவுக்கு மதவெறி உள்ளவரா பாபர் ? வரலாற்றை நடுநிலையோடு ஆராய்ந்தால் உண்மை புரியும். இதோ பாபரைப் பற்றி வரலாற்று நூல்கள் என்ன கூறுகின்றன என்று பார்ப்போம்:
''பாபர் கட்டுப்பாடு மிகுந்தவர்; மதவெறி இல்லாதவர்; இந்துக்களின் கோவில்களைப் பாழ்படுத்தவில்லை. கலைகள் இசை ஓவியம் ஆகியவற்றில் ஈடுபாடு கொண்டிருந்தார்.  
பாபர் இறப்பதற்கு ஓராண்டுக்கு முன் மகன் ஹுமாயூனுக்கு ரகசியமாக ஒரு உயில் எழுதினார். அதில் கூறப்பட்டிருப்பதாவது: 
''அல்லாஹ்விற்கே எல்லாப் புகழும். சஹீருத்தீன் முஹம்மது பாபர் தன் மகன் ஹுமாயூனுக்கு எழுதிய ரகசிய உயில். என் மகனே! இந்துஸ்தானப் பேரரசில் பல்வேறு மதங்கள் உள்ளன. உள்ளத்தில் இருந்து மதவெறிகளைத் துடைத்து எறிய வேண்டும் என்ற கடமை உமக்கு அளிக்கப்பட்டுள்ளது. ஒவ்வொரு சமயத்திற்கும் அவற்றின் கோட்பாடுகளின்படி நியாயம் வழங்கப்பட வேண்டும் குறிப்பாக பசுக்களை கொல்லவேண்டாம். இதன்மூலம் இந்துஸ்தான் மக்களின் உள்ளங்களை வென்று விடலாம். நாட்டுமக்கள் அரசரிடம் பற்றுகொள்வார்கள். அரச ஆதிக்கத்தில் உள்ள கோவில்கள் வழிபாட்டுத் தலங்கள் ஆகியவற்றின் தூய்மையை பாதுகாக்கவேண்டும் குடிமக்களின் மீது அரசனும் அரசன் மீது குடிமக்களும் அன்பு கொள்ளும் வகையில் நீதி வழங்கப் படவேண்டும். மக்களை வாள்முனையில் வழிக்கு கொண்டு வருவதைவிட கடமை உணர்ச்சியை ஆயுதமாகக் கொண்டு இஸ்லாத்தை மேன்படுத்துவது சாலச் சிறந்ததாகும் இவ்வாறு பாபர் தன் உயிலில் கூறியுள்ளார். 
ஆதாரம்: ''உலக வரலாறு'' (ஐ.சண்முகநாதன், மாலதிபாலன், ஸ்வர்ணலதா வேல்முருகன் உள்ளிட்டோர் எழுதிய வரலாற்று நூல்) பக்கம் 147,148.

அதுமட்டுமல்ல..  இதே அயோத்தியில் ஹனுமான்கிரி, ஜென்மஸ்தான் உள்ளிட்ட ஐந்து கோவில்களுக்கு செப்புப் பட்டயத் தில் எழுதி பாபர் மானியம் வழங்கியுள் ளார். அந்தக் கோவில்களின் நிர்வாகம் அதை நன்றியுடன் பாதுகாத்து வருகின்றன என்று ராம்ரக்ஷா திரிபாதி என்பவர் தக்க சான்றுகளுடன் தெளிவுபடுத்தியுள்ளார்.

கோவில்களுக்கு மானியம் வழங்கிய ஒருவர் எப்படி கோவிலை இடிப்பார் என்று சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும்?



இந்துச் சமுதாய மக்களே! இந்தியாவின் ஒற்றுமையையும்ஒருமைப்பாட்டையும் கட்டிக்காக்க இணைந்து பாடுபடுவோம். பொய்களைப் பரப்பி நமக்கிடையே பகையை விதைப்பவர்களைப் புறக்கணிப்போம்.  
-----------------------------------------------------------------------------------------

(1)மேலும் தகவலுக்கு பார்க்க:
 பாபர் மசூதி இடிக்கப்பட்ட வழக்கு விசாரணை இன்று
 பிபிசி செய்தி
 பாப்ரி மசூதி இடிப்பு 10 மாதங்களுக்கு முன்னர் திட்டமிடப்பட்டது

    சகோதரர்களே! இந்த பதிவைப் பற்றி உங்கள் கருத்தை இங்கே இடலாமே! அல்லது கீழ்காணும் தளங்களில் பகிர்ந்து விட்டுச் செல்லலாமே!

    07 மே, 2012

    பதறாத காரியம் சிதறாது’’

     உணவு


    அவசர கோலத்தில் சாப்பிடுவது அஜீரணத்திற்கு காரணமாகிறது. உணவை நன்கு மென்று நிதானமாக சாப்பிடும்போதுதான் ஜீரணம் எளிதாக நடைபெறுகிறது. உணவானது உமிழ் நீருடன் சேர்க்கப்பட்டு பற்களால் அரைக்கப்படுவதுதான் ஜீரண பணியின் தொடக்கம். மீதி செரிமானம்தான் வயிற்றில் நடைபெறுகிறது. அப்படி இருக்கும்போது வேக வேகமாக சாப்பிடுவதால் எளிதில் அஜீரணம் தொற்றிக் கொள்கிறது.
    அதுமட்டுமல்ல.. பதட்டம் மன இறுக்கம் அடங்காத ஆத்திரம் நிறைந்தவராக சாப்பிட்டால் செரிமான சுரப்பிகள் தடைபடுகிறது பைலோரஸ் எனும் தசை இறுகி மூடிக்கொள்கிறது. இரைப்பையிலுள்ள உணவு சரியாக வெளியேறாமல் தங்கிவிடுகிறது. மேலும் சரியாக மென்றுவிழுங்காமல் உள்ளே தள்ளப் படுகிற உணவு இரைப்பைக்கு அதிக வேலையைக் கொடுத்து அதைப் புண்ணாக்குகின்றன. இத்தகைய சங்கடங்கள் இறைவனை தியானித்து நிதானமாக சாப்பிடுவோருக்கு ஏற்படுவதில்லை. காரணம் இறைவனை தியானிப்பதால் உள்ளத்தில் பதட்டம் இறுக்கம் குறைந்து இதயம் அமைதியடைகிறது. இரைப்பை நன்கு இயங்கி ஜீரண சுரப்பிகளும் நன்கு வேலை செய்கிறது. சூஃபிகளும் ஞானிகளும் ஆன்மீகப் பற்றுடையவர்களும் ஒரு காரியத்தைத் தொடங்கும் முன் இறைவனை நினைத்து அவனது திருநாமத்தை உச்சரித்துவிட்டுத்தான் தொடங்குகின்றனர்.
    அதேபோல சாப்பிட்டுக்கொண்டிருக்கும்போது சாப்பிடுகிறோம் என்ற எண்ணத்துடன் அதை அனுபவித்து சுவைத்து சாப்பிடவேண்டும். ஒரு ஜென் துறவி மரணப் படுக்கையில் இருந்தார். சீடர்கள் எங்களுக்கு ஏதாவது இறுதி உபதேசம் செய்யுங்கள் என்று கேட்டுக்கொண்டனர். அவர் கூறினார் முதலில் எனக்கு சிறிது பால் கொண்டுவாருங்கள்
    பால் கொண்டு வரப்பட்டது. அதை வாங்கி அமைதியாக நிதானத்துடன் ருசித்து ருசித்து அருந்தினார். கண்ணை மூடினார். உயிர் பிரிந்தது. இதுதான் அவர் கூறாமல் கூறிய உபதேசம்: ஒரு கப் பால் அருந்தினாலும் அதை நிதானத்துடன் அனுபவித்து அருந்தவேண்டும்.
        
    இதைத்தான் தமிழில் அழகாக சொல்வார்கள்: ''செய்வன திருந்தச் செய்''  ‘’ பதறாத காரியம் சிதறாது’’
    அண்ணல் நபி (ஸல்) அவர்களும் அருமையாக கூறினார்கள்: நிதானம் அல்லாஹ்விடமிருந்து உள்ளது. அவசரம் ஷைத்தானிடமிருந்து உள்ளது.


    சகோதரர்களே! இந்த பதிவைப் பற்றி உங்கள் கருத்தை இங்கே இடலாமே! அல்லது கீழ்காணும் தளங்களில் பகிர்ந்து விட்டுச் செல்லலாமே!

    02 மே, 2012

    மலையளவு நன்மை வேண்டுமா?



    குறுகிய நேரத்தில் குவியல் குவியலாக சம்பாதிக்க முடியுமா? இதுதான் இன்றைய மக்களின் தீராத ஆசை.
    அந்த ஆசைக்கு தீனி போடும் வகையில் இஸ்லாம் பல  எளிய வழிகளை கற்றுத் தருகிறது.

    பி(ஸல்)  தோழர்களுக்கு தொழவைத்துக்கொண்டிருந்தார்கள். தொழுதுகொண்டிருந்த ஒருவர் யதார்த்தமாக தும்மல் போட்டார்.
    தும்மல் போட்டால் என்ன செய்யவேண்டும்? அல்லாஹ்வைப் புகழவேண்டும். அதற்கு பல காரணங்கள் உண்டு.  அந்த அடிப்படையில் அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்தார். தொழுகை முடிந்தது. நபியவர்கள் மக்களை நோக்கி இப்பொழுது யார் தும்மல் போட்டது? என்றார்கள். தோழர் தயங்கினார். தொழுகையில் தும்மல் போட்டது தவறோ? அப்படியே போட்டிருந்தாலும் அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்திருக்கக் கூடாதோ? நாம் குற்றம் செய்துவிட்டோமோ என்று பயந்து அமைதியாக இருந்தார். நபியவர்கள் மீண்டும் கேட்டார்கள். பதிலில்லை. மூன்றாவது முறையாக கேட்டபோது அந்த தோழர் எழுந்து நின்றார். ''யாரசூலல்லாஹ்.. நான்தான்.'
    ''அப்படியா தோழரே! நீர் என்ன வார்த்தை கூறினீர்? அதன் நன்மைகளை சுமந்து செல்ல இத்தனை வானவர்கள் போட்டி போடுகிறார்களே?'' ''அல்லாஹ்வின் தூதரே.. நான் கூறிய வார்த்தை இதுதான்:

                              يارب لك الحمد كما ينبغي لجلال وجهك وعظيم سلطانك


    சுலைமான் அலைஹிஸ்ஸலாம் உலகத்தின் ஆட்சி வழங்கப்பட்டிருந்த நான்கு அரசர்களிலொருவர். அவர்கள் உலகை வலம் வரப் புறப்பட்டார்கள். ஒரு பிரமாண்டமான விரிப்பில் நபியும் படை பட்டாளங்களும் அமர்ந்துகொண்டு காற்றுக்கு கட்டளையிட, காற்று  அவர்களைத் தூக்கிக் கடத்தியது. ஆகாயத்தில் அவர்கள் பறந்து செல்லும் அற்புதமான காட்சியைக் கண்ட ஒரு ஏழை ஆச்சரியத்தில் ஒரு வார்த்தை சொன்னார்: சுப்ஹானல்லாஹ்.. அல்லாஹ் தாவூதின் மகனுக்குத்தான் எவ்வளவு பாக்கியத்தை வழங்கியுள்ளான்.!'
    இந்த வார்த்தையை காற்று சுலைமான் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களின் காதுகளில் போட்டது. உடனே அவர்கள் கீழே இறங்கி அந்த ஏழையிடம் கூறினார்கள். எனக்கு வழங்கப்பட்ட உலகத்தின் ஒட்டுமொத்த ஆட்சியும் இந்த சிறப்பும் நீ சொன்ன அந்த ஒரு சுப்ஹானல்லாஹ்வுக்கு ஈடாகாது.

    பி அவர்கள் கூறினார்கள்:
                    الكيس من دان نفسه وعمل لما بعدالموت
    அதி புத்திசாலி யாரென்றால் தன் மனதைக் கட்டுப்படுத்தி மரணத்திற்குப் பிறகுள்ள வாழ்க்கைக்கு தேவையான அமல் செய்கிறவன்தான்.

    ரு போர்க்களத்தில் கிடைத்த கனீமத் (வெற்றிப்) பொருளை தோழர்கள் தங்களுக்குள் விற்கவும் வாங்கவுமாக இருந்ததனர். அதில் ஒரு தோழர், ''அல்லாஹ்வின் தூதரே! இன்றைய வியாபாரத்தில் எனக்குத்தான் அதிக லாபம். எனக்கு இன்று மட்டும் 300 ஊக்கியா லாபம் கிடைத்துள்ளது. (இன்றைய மதிப்புக்கு பல லட்சம் ரூபாய்). நபி (சல்) சொன்னார்கள்: ''தோழரே! இதைவிட அதிக லாபம் தரும் ஒன்றை நான் சொல்லித் தரட்டுமா?'' ''அவசியம் சொல்லுங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதரே! ''
    ஃபஜ்ரு (அதிகாலைத்) தொழுகையின் இரண்டு ரக்அத்தின் நன்மை இதைவிட பன் மடங்கு லாபகாரமானது.

    இந்த உலக செல்வத்தின்மீது மக்களுக்கு அதிக கவனம் செல்லும்பொழுதெல்லாம் நபியவர்கள் அந்த கவனத்தை மறுமையின் பக்கம் திருப்பி நேர்வழிப் படுத்தினார்கள்.
    அதனால் அந்த தோழர்கள் எங்கெல்லாம் நன்மை குவியல் குவியலாக கிடைக்குமோ அங்கெல்லாம் கவனத்தை செலுத்த ஆரம்பித்தனர்
    ரு தோழர் ஒரு காரணமும் இன்றி அடிக்கடி பஜார் செல்வார். காரணம் கேட்டால் அங்குதான் மக்கள் அதிகம் கூடுவர். நிறைய பேருக்கு சலாம் சொல்லலாம். நிறைய நன்மை கிடைக்கும் என்பார்.
     மீபத்திலே வடநாட்டிலே வாழ்ந்த ஒரு பெரியவர் மவ்லானா ரஃபீவுத்தீன் அவர்கள். அவரது மறுமை ஆசைக்கு அளவே இல்லை எனலாம். அவரது வாழ்வில் ஒரு அபூர்வ நிகழ்வு. அவருக்கு ஒரு வினோதமான ஆர்வம். பத்ரு தியாகிகளின் நன்மையை அடைந்துவிடவேண்டும். ஏனெனில் பத்ரு தியாகிகளுக்கு அல்லாஹ் கொடுத்த அங்கீகாரமும் சிறப்பும் மன்னிப்பும் கொஞ்ச நஞ்சமல்ல. அதைப் படித்த அவர் நாமும் அதை அடைந்துவிடவேண்டும் என நினைத்தார். அதற்கு என்ன வழி
    1. பத்ரு காலத்தில் இவர் வாழ்ந்திருக்கவேண்டும். வாழ்ந்தால் மட்டும் போதாது. அந்த போரில் கலந்து போரிட்டிருக்கவேண்டும். இனிமேல் அதற்கு வாய்ப்பில்லை. வேறு ஏதாவது வழி இருக்கிறதா? ஓ இருக்கிறதே.. கடைசிக் காலத்தில் மஹ்தி (அலை) நடத்தும் போரில் கலந்துகொண்டாலும் அந்த நன்மை கிடைக்கும் என்று நபிமொழிகளில் கூறப்பட்டுள்ளது. அதில் கலந்துகொள்ளவேண்டுமானால் அதுவரைக்கும் உலகில் வாழவேண்டும். அது முடியுமா ஊர்ஜிதமில்லை. என்ன செய்யலாம்? யோசித்தார். இறுதியில் ஒரு முடிவுக்கு வந்தார். ஒரு கடிதம் எழுதினார். யாருக்கு தெரியுமா? இமாம் மஹ்தி அவர்களுக்கு. அதனுடன் ஒரு வாளையும் குர்ஆனையும் இணைத்தார். அதை எடுத்துக்கொண்டு மக்காவில் ஒரு குடும்பத்தை தேடிச் சென்று அவர்களிடம் ஒப்படைத்தார். யார் அந்த குடும்பம்? அதுதான் உதுமான் ஷைபீ (ரலி) அவர்களின் குடும்பம். அங்கு சென்று கடிதத்தை அவர்களிடம் ஒப்படைத்துக் கூறினார்கள்:
    ''உங்கள் பரம்பரை இறுதிநாள்வரை வாழும் என்று நபியவர்களால் உத்தரவாதம் வழங்கப்பட்ட பரம்பரை. நபியவர்கள் மக்கா வெற்றியின்போது கஃபாவின் சாவியை உங்கள் பாட்டனார் உதுமான் ஷைபீ அவர்களிடம் கொடுத்து இது அழிவுநாள் வரை உமது சந்ததிகளிடம்தான் இருக்கும். அதை யார் உம்மிடமிருந்து அபகரிக்கிறாரோ அவர் அநியாயக்காரர் என்றார்கள். அதனால்தான் அந்த சாவி வழிவழியாக உங்கள் குடும்பத்திடம்தான் இருக்கிறது. மறுமை வரை இருக்கும்.
    உலகம் உள்ளளவும் கஃபா இருக்கும்; கஃபா உள்ளளவும் சாவி இருக்கும்; அந்த சாவி உள்ளளவும் உங்கள் பரம்பரை இருக்கும். அவ்வாறெனில் இமாம் மஹ்தி அலைஹிஸ் சலாம் வரும்போதும் உங்கள் குடும்பம் இருக்கும்.
     உலகில் அநியாயம் அட்டூழியம் பெருகி முஸ்லிம்கள் ஒற்றுமையின்றி பிளவுபட்டு பெரும்பான்மையான ஆட்சி யூத கிருத்துவர்களின் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கும் நேரம். குடிகும்மாளம் ஆடல்பாடல் அனாச்சாரம் பட்டவர்த்தனமாக நடக்கும் காலம். இருக்கிற ஒரு சில நல்ல அடியார்களும் உலமாக்களும் உதாசீனப் படுத்தப்பட்டு தங்கள் ஈமானைப் பாதுகாக்க மலைப் பொதும்புகளில் ஒதுங்கி வாழும் காலம். அந்த நேரத்தில் ஒருநாள் இமாம் மஹ்தி அலை தங்களை வெளிப்படுத்திக் கொள்வார்கள். கஃபாவின் ஒரு சுவற்றில் சாய்ந்துகொண்டு மக்களை அழைப்பார்கள்.
    அப்பொழுது ஒரு அசரீரி ஒலிக்கும் ஹாதா கலீஃபத்துல்லாஹி அல்மஹ்தீ. ஃபஸ்மவூ லஹூ வ அத்தீவூ. இதோ இமாம் அல்லாஹ்வின் பிரதிநிதி மஹ்தி வந்துவிட்டார். இவருக்கு கட்டுப்படுங்கள்'' என்று. இந்த அசரீரி கேட்டு சிரியாவின் அப்தால்கள், ஈராக்கின் நுஜபாக்கள், இந்தியாவின் குத்புகள் இன்னும் எல்லா இறைநேசர்களும் அவர்கள் எங்கிருந்தாலும் எல்லோரும் ஒன்று திரண்டு வருவார்கள். முஸ்லிம்கள் இமாம் மஹ்தியின் கைகளில் பைஅத் செய்வார்கள் அனைத்து முஸ்லிம்களின் சக்தியும் சிரியாவில் ஒன்று திரண்டுவிடும். முஸ்லிம்களின் சக்தி முழுமையாக சிரியாவில் ஒன்று திரளும்பொழுது அந்த பக்கம் தஜ்ஜாலும் மேற்கு நாடுகளும் யூதர்களும் ஒன்று திரண்டு முஸ்லிம்கள்மீது போர் தொடுப்பார்கள். மிகப்பெரிய ஜிஹாதுகள் நடக்கும். அவைகளில் லட்சக் கணக்கானோர் இறப்பார்கள். ஒரு காகம் பறக்கும். அது நாள் முழுதும் சற்றும் களைக்காமல் பறந்துகொண்டே இருக்கும் பறவை. காலை முதல் மாலைவரை அது பறந்து செல்லும் இடமெல்லாம் பிணங்களாகவே இருக்கும். கொல்லப்பட்டவர்களின் எண்ணிக்கையைக் கூட கணக்கு எடுக்க முடியாது. அந்த யுத்தத்தில் கலந்துகொள்ளும் முஸ்லிம்களுக்கு பத்ரு தியாகிகளுக்கு கிடைத்த நன்மை போன்று கிடைக்கும். அந்த போரின் மூலம் மேற்கு நாடுகளின் கிருஸ்துவ சக்திகள் அனைத்தும் உடைத்து எறியப்படும். முழு உலகிலும் மார்க்கம் பரவி விடும் இஸ்லாமைத் தவிர வேறு மதமோ முஸ்லிம்களைத் தவிர வேறு கூட்டத்தினரோ எவரும் இருக்கமாட்டார்கள். ஆக, இமாம் மஹ்தி அலை மக்காவில் வெளிப்படும் நேரம் தங்களின் குடும்பம் உறுதியாக இங்கு இருக்கும். அப்படி இருந்தால் அவர்களிடம் இந்த வாளையும் கடிதத்தையும்  குர்ஆனையும் கொடுத்துவிடுங்கள். இந்த கடிதத்தில் விபரம் எழுதியுள்ளேன். அதன் பிரகாரம் குர்ஆன் இமாம் அவர்களுக்கு அன்பளிப்பாகவும் இந்த வாள் என் சார்பாக இமாம் அவர்களின் சேனையில் இருக்கும் ஒரு வீரருக்கு அன்பளிப்பாகவும் தரப்படும். அந்த வீரருக்கும் நன்மை கிடைக்கும் எனக்கும் இன்ஷாஅல்லாஹ் அந்த நன்மை கிடைக்கும்''
    இப்படி சொல்லிக்  அந்த பொருட்களை ஒப்படைத்துவிட்டு மக்காவிலேயே தங்கி வஃபாத்தானர்கள். (இன்னாலில்லாஹி...) தான் வாழும் காலத்தில் அடைய வாய்ப்பில்லாத நன்மையைக் கூட அடைந்தே தீரவேண்டும் என்று ஆசைப்பட்ட அவர்கள் எங்கே? மிக சுலபமாக அடையமுடியும் நனமைகளைக்கூட செய்வதில் அசட்டையாக இருக்கும் நாம் எங்கே?

    லையளவு நன்மை செய்தவனும்கூட மறுமையில் ஒன்றுமில்லாத ஓட்டாண்டியாகும் வாய்ப்புள்ளபோது நாம் சிறிதளவு நன்மை கூட செய்யாமலிருந்தால் எப்படி?
    قال رسول الله صلى الله عليه وسلم لأصحابه :
    أتدرون من المفلس؟ . قالوا : المفلس فينا يا رسول الله من لا درهم له ولا متاع . قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : المفلس من أمتي من يأتي يوم القيامة بصلاة وصيام وزكاة ، ويأتي قد شتم هذا ، وقذف هذا ، وأكل مال هذا ،وسفك دم هذا ، وضرب هذا ، فيقعد فيقتص هذا من حسناته ، وهذا من حسناته ، فإن فنيت حسناته قبل أن يقتص ما عليه ؛ أخذ من الخطايا أخذ من خطاياهم فطرح عليه ، ثم طرح في النار . صحيح الترمذي- 
    நபி அவர்கள் கூறினார்கள்: ஒன்றுமில்லாத ஏழை யார் தெரியுமா? அல்லாஹ்வின் தூதரே! திர்ஹமும் பொருளும் இல்லாதவன் தான் ஒன்றுமில்லாத ஏழை. ''என் சமுதாயத்தில் ஏழை என்பவன் மறுமையில் ஒருவன் தொழுகை நோன்பு அமல் (செய்து நிறைய நன்மை)களைக் கொண்டுவருவான். அவன் சுவனம் நுழைந்துவிடலாம் என நினைத்துக்கொண்டிருக்கும்போது திடீரென ஒருவன் வந்து யா அல்லாஹ் இவன் என்னைத் திட்டினான் என்பான். இன்னொருவன் வந்து இவன் என்மீது இட்டுக் கட்டினான் என்பான். மற்றொருவன் வந்து இவன் என் பொருளை உண்டான் என்பான் என்னை அடித்தான் என்னை இரத்தத்தை ஓடவைத்தான் இப்படி பல குற்றச்சாட்டுகள் வரும் அதனால் அவர்களுக்கெல்லாம் இவனது நன்மையிலிருந்து எடுத்து கொடுக்கப்படும். நன்மை காலியாகிவிட்டாலும் அவர்களது பாவத்திலிருந்து எடுத்து இவனுக்கு கொடுக்கப்படும் இறுதியில் இவன் நரகத்தில் தள்ளப்படுவான்.''
     எனவே மலையளவு நன்மை செய்வோம்; செய்த நன்மையை அழித்து விடாமல் பாதுகாத்து அல்லாஹ்வின் அருளால் சுவனம் செல்வோம்.
    காரணம், எவ்வளவுதான் மலையளவு நன்மை நம்மிடம் குவிந்து கிடந்தாலும் அல்லாஹ்வின் அருளின்றி ஒருபோதும் சுவனம் நுழையமுடியாது. எப்படி? இன்ஷா அல்லாஹ் அடுத்த பதிவில் பார்க்கலாம். ..


    சகோதரர்களே! இந்த பதிவைப் பற்றி உங்கள் கருத்தை இங்கே இடலாமே! அல்லது கீழ்காணும் தளங்களில் பகிர்ந்து விட்டுச் செல்லலாமே!

    01 மே, 2012

    வட்டியால் வீழ்ந்த குடும்பம்


    வட்டி அழியும் தர்மம் வளரும்-ஒரு உண்மைச் சம்பவம் :


    பெங்களூர் சாம்ராஜ் பேட்டை வால்மீகி நகரில் டாக்டர் அமானுல்லாஹ்கான் மருத்துவமனை மிக பிரபல்யமாந்து. பொதுவாக தனியார் மருத்துமனைகளில் பல காசு பிடுங்குவதில்தான் குறியாக இருக்கும். ஏழையாக இருந்தாலும் கராராக நடந்துகொள்வதைப் பார்த்திருக்கிறோம்.ஆனால் இந்த மருத்துவமனையோ வித்தியாசமானது. ஏழைகளின் மீது இரக்கம்படுவதால் இங்கு எப்போதும் கூட்டம்மொய்த்துக்கொண்டே இருக்கும்.
     டாக்டர் அமானுல்லாஹ் கான் மட்டுமின்றி மனைவி நவீதா பானுவும் டாக்டர். மூத்த மகன் நவாஸ் ரஷீதும் டாகடர்தான். இளைய மகன் நிஜாம் ரஷீதும் கோலார் மருத்துவக் கல்லூரியில் நான்காம் ஆண்டு MBBS படித்து வருகிறார். குடும்பமே டாக்டர் மயம்தான். பெங்களூரே மெச்சும் வகையில் இந்த குடும்பம் மகிழ்ச்சியாக இருந்து வந்தது. 


    இருக்கும் மகிழ்ச்சி சொகுசாக வாழவேண்டிய இந்த டாக்டர் இன்னும் மகிழ்ச்சியாக வாழ ஆசைப்பட்டு வங்கியில் இரண்டு கோடி ரூபாய் கடன் வாங்கி மருத்துவமனையை நான்கு மாடி கொண்டதாக விரிவு படுத்தினார். மகன் நவாஸ் ரஷீதுக்கு தனியாக ஒரு கிளினிக் வைத்துக் கொடுத்தார். இந்த நிலையில் தனது மருத்துவமனையை வைத்து மேலும் மூன்றரை கோடி ரூபாய் கடன் பெற்றார். மருத்துவ உபகரணங்கள் வாங்க பல மருந்துக் கம்பெனிகளிடமும் கடன் பெற்றார். 


    எப்பொழுதுமே கடன் வாங்கும்போது மகிழ்ச்சியாகத்தான் இருக்கும் அதைத் திரும்பச் செலுத்தவேண்டிய கட்டம் வரும்போது ஏற்படும் மரண அவஸ்தை இருக்கிறதே அதை சொல்லி மாளாது. இப்பொழுது டாக்டர் அமானுல்லாஹ் கானுக்கு ஏற்பட்ட கடன் வட்டியாக குட்டி போட்டு கழுத்தை நெரிக்க முற்பட்டது பலரின் வஞ்சக பேச்சுகளால் வசாமாக மாட்டிக் கொண்ட இந்த பரிதாப குடும்பம் வேறு வழி தெரியாமல் தவித்தது. கடைசியில் ஒருவருக்கொருவர் விச ஊசி போட்டுக்கொண்டு உலகத்தை விட்டே விடைபெற்றுக் கொண்டனர். 


    நிச்சயமாக அல்லாஹ் மனிதர்களுக்கு எவ்வித அநியாயமும் செய்யமாட்டான். எனினும் மனைதர்கள் தமக்குத் தாமே அநியாயம் செய்துகொள்கின்றனர். (அல்குர்ஆன் 44:16)


     يمحق الله الربا ويربي الصدقات والله لا يحب كل كفار أثيم 
    அல்லாஹ் வட்டியை அழிக்கிறான் தர்மத்தை வளர்க்கிறான் -(அல்குர்ஆன்)

     يمحق الله الربا ويربي الصدقات والله لا يحب كل كفار أثيم روى ابن أبي حاتم من طريق الحسن قال ذاك يوم القيامة يمحق الله الربا يومئذ وأهله . وقال غيره : المعنى أن أمره يئول إلى قلة . وأخرج ابن أبي حاتم من طريق مقاتل بن حيان قال : ما كان من ربا وإن زاد حتى يغبط صاحبه فإن الله يمحقه وأصله من حديث ابن مسعود عند ابن ماجه وأحمد بإسناد حسن مرفوعا : " إن الربا وإن كثر عاقبته إلى قل وروى عبد الرزاق عن معمر قال : سمعنا أنه لا يأتي على صاحب الربا أربعون سنة حتى يمحق 

    சகோதரர்களே! இந்த பதிவைப் பற்றி உங்கள் கருத்தை இங்கே இடலாமே! அல்லது கீழ்காணும் தளங்களில் பகிர்ந்து விட்டுச் செல்லலாமே!